Elderly Home & Family Day
บ้านพักคนชรา 14 เมษา กับวันครอบครัว
www.konphuket.com
เรามักจะได้ยินคำพูดที่ว่า “เอาไว้แกมีลูกมีครอบครัวก่อนละกัน แล้วจะรู้ว่าพ่อแม่รักลูกมากแค่ไหน” ด้วยสภาพสังคมและเศรษฐกิจในปัจจุบันมีการแข่งขันชิงดีชิงเด่นกันในทุกๆ ด้าน ครอบครัวไทยในอดีตที่เป็นครอบครัวใหญ่หรือครอบครัวรวม กลายมาเป็นครอบครัวเดี่ยวดังในปัจจุบัน
ความผูกพันครั้งในอดีตน้อยลง ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างใช้ชีวิต บางคนทุ่มเททำงานหรือทำธุรกิจเพื่อหวังความเจริญก้าวหน้าในอนาคตจนลืมสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิต นั่นคือ ครอบครัว เพราะมักจะคิดว่าครอบครัวเป็นของตาย ครอบครัวไม่หนีไปไหน ค่อยกลับมาดูแลเอาใจใส่เวลาไหนก็ได้
แต่แล้ววันหนึ่งที่เราต้องเสียเขาไป เราไม่อาจย้อนเวลาหวนคืนกลับไปดังเดิมได้ หลายคนทิ้งพ่อแม่ให้ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างลำพังโดดเดี่ยว ซ้ำยังทะเลาะกัน ไม่เข้าใจกัน ลูกก็บอกว่าพ่อแม่ล้าหลังเป็นไดโนเสาร์ พ่อแม่ก็บอกว่าลูกไม่เชื่อฟัง ไม่ทำตาม แข็งกระด้าง ทั้งที่เขาอาบน้ำร้อนมาก่อน
ด้วยธรรมชาติของคนหนุ่มสาวที่ย่อมจะมีไฟฝัน มีความมุ่งมั่นและตั้งใจ จะตะเกียกตะกายฝันอย่างที่ตั้งใจไว้ ....ใครมาทักท้วงหรือขัดขวางกว่าจะหยุดฟังคงต้องลองผิดลองถูกกันก่อน และอีกธรรมชาติของผู้มีประสบการณ์มาก่อน......... ก็ย่อมมองเห็นเส้นทางข้างหน้าถึงแม้อาจจะเริ่มเลือนรางด้วยเวลาที่ผ่านเลยไปและวัยที่ต่างกัน...... แต่พอคาดเดาได้ต่างฝ่ายจึงหันหลังให้กัน....... ผู้สูงอายุบางท่านต้องใช้ชีวิตไปวันๆ หลังจากที่ได้ต่อสู้กับชีวิตจนถึงวันนี้ .......
บางคนกลายเป็นคนเรียกร้องความสนใจเพื่อให้ลูกหลานมาคอยดูแล บางคนชอบออกไปพบปะเพื่อนฝูงในวัยเดียวกันเพื่อสันทนาการ ซ้ำร้ายบางคนหนีออกจากบ้าน
สถานสงเคราะห์คนชราบ้านภูเก็ต หรือบ้านพักคนชราเป็นอีกหนึ่งที่รับรู้ถึงความแตกต่างเหล่านี้ของสังคม หลายปีที่ก่อตั้งขึ้นมา จำนวนคนชราที่เข้ามาอาศัยมีเพิ่มมากขึ้นจนน่าเป็นห่วง ตัวเลขที่น่าสนใจคือ เพียงไม่กี่ปีมานี้คนชราที่เป็นคนภูเก็ตแท้ๆ เริ่มมีปริมาณมากขึ้นเกือบครึ่ง ทั้งนี้เมื่อหลายปีก่อนมีเพียงไม่กี่คน บางคนมาอยู่ด้วยความสมัครใจ บางคนลูกหลานพามาส่งเพราะเข้ากันไม่ได้และไม่สามารถเลี้ยงดูได้อีกต่อไป
แต่นั่นก็มิใช้ความเลวร้ายที่เกิดสุดจะบรรยาย แต่ในทางกลับกัน ผู้สูงอายุที่ได้เข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้กลับมีสภาพจิตใจที่ดี ร่างกายแข็งแรงขึ้น เพราะได้มาอยู่ร่วมกันกับคนในวัยเดียวกันเข้าอกเข้าใจกัน ถึงแม้จะไม่ใช่ลูกหลานหรือคนในครอบครัว แต่ก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีค่ามากขึ้น บางคนได้ทำในสิ่งที่ตนถนัด เช่น สิ่งประดิษฐ์ต่างๆ เก้าอี้ไม้ พับกระดาษ หรือแม้แต่ปลูกผักสวนครัว เป็นต้น
อีกทั้งปัจจุบันบ้านพักคนชราภูเก็ตยังได้รับความสนใจจากหน่วยงานและองค์กรต่างๆ เข้าไปช่วยเหลือทั้งเครื่องอุปโภคบริโภค และเข้าไปสร้างกิจกรรมร่วมกัน แววตาของผู้สูงอายุเหล่านั้น บอกถึงความปลื้มปิติที่ได้อยู่ร่วมกับลูกๆ หลานๆ อีกครั้ง ถึงแม้จะไม่ใช่ลูกหลานที่แท้จริงก็ตาม
ทุกวันเทศกาลหรือวันธรรมดา สังคมภูเก็ตไม่เคยลืมที่จะไปร่วมทำกิจกรรมร่วมกับผู้สูงอายุ รับประทานอาหารร่วมกัน ร้องรำทำเพลง ดูแล้วครึกครื้นน่าดู โดยเฉพาะช่วงเทศกาลผู้สูงอายุแทบไม่ได้หยุดพักผ่อนกันเลย เพราะมีผู้เข้าไปเยี่ยมเยียนตลอดเวลา แต่แววตาก็บ่งบอกถึงความสุข
13 เมษายน วันผู้สูงอายุ และ 14 เมษายน วันครอบครัว เพียง 2 วันคงไม่พอสำหรับคำว่าครอบครัว เพียงแต่สำหรับครอบครัวนั่นคือทุกวันแค่เลือกสรรตามความเหมาะสม
ถึงแม้บ้านพักคนชราจะเป็นที่รองรับสำหรับผู้สูงอายุที่มีปัญหาในชีวิตบั้นปลาย แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดของที่แห่งนี้ เพียงแต่ทุกคนในครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันกับวันเวลาที่เข้าใจ
วันนี้ลองหันมาให้ความเข้าใจกับคนในครอบครัว และลองทบทวนถึงบุญคุณตลอดจนความหวังดีที่มีต่อกันคำว่ากตัญญูไม่เพียงพอต่อคำบรรยาย ถึงแม้สถานสงเคราะห์คนชราบ้านภูเก็ตจะรองรับและให้การช่วยเหลือแก่ผู้สูงอายุ แต่ก็เป็นแค่เพียงที่พักที่อาศัยทางกาย แต่สำหรับทางใจแล้วคงต้องบอกว่า
ที่แห่งนี้เป็นเพียงสถานสงเคราะห์แต่ไม่ใช่ “บ้าน”
บทความโดย นาย มอร์แกน www.konphuket.com
http://www.hotel-resort-thailand.net | |
|
| |
|
